«Μετάφραση/Υποτιτλισμός» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• Άψογα αποδοσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικοί υπότιτλοι
••• Τ Ο Χ Ο Μ Π Ι Τ •••
ΜΠΡΙ - ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΤΟ ΣΑΪΡ
ΤΟ ΠΟΝΥ ΠΟΥ ΧΟΡΕΥΕΙ
Ορίστε.
- Πρόσεχε! - Συγγνώμη, κούκλα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Σε πειράζει να κάτσω μαζί σου; Kι εμένα το ίδιο.
Επέτρεψέ μου να συστηθώ. Το όνομά μου είναι Γκάνταλφ.
Γκάνταλφ ο Γκρίζος.
Ξέρω ποιος είσαι.
Θαυμάσια. Αυτή είναι μια καλή ευκαιρία.
Τι φέρνει τον Θόριν Δρύασπι στο Μπρι;
Άκουσα ότι είδαν τον πατέρα μου...
...να περιπλανιέται κοντά στην Ερημόχωρα.
Πήγα να τον αναζητήσω. Δεν βρήκα κανένα ίχνος του.
Θόριν, έχει περάσει πολύ καιρός από τότε που κάποιος είδε τον Θρέιν.
Είναι ακόμη ζωντανός. Είμαι βέβαιος γι΄αυτό.
Ο πατέρας μου ήρθε να σε δει πριν εξαφανιστεί.
Τι του είπες;
Τον παρότρυνα να πορευθεί μέσα από την Έρεμπορ.
Να συγκεντρώσει όλους τους εναπομείναντες Νάνους.
Να καταστρέψει τον δράκο, και να πάρει πίσω το Μοναχικό Βουνό.
Και θα πω το ίδιο και σ΄εσένα.
Πάρε πίσω την πατρίδα σου.
Η συνάντησή μας δεν ήταν τυχαία, Γκάνταλφ.
Όχι. Δεν ήταν.
Το Μοναχικό Βουνό με ανησυχεί, Θόριν.
Εκείνος ο δράκος έχει κάτσει αρκετό καιρό εκεί.
Αργά η γρήγορα, σκοτεινότερα μυαλά θα στραφούν ενάντια στην Έρεμπορ.
Συνάντησα κάποιους αχρείους τύπους καθώς διάβαινα το Πράσινο Μονοπάτι.
- Με πέρασαν για ζητιάνο. - Φαντάζομαι ότι το μετάνιωσαν.
Ένας εξ αυτών μετέφερε ένα μήνυμα.
Γραμμένο στη Μαύρη Γλώσσα.
- Μια υπόσχεση πληρωμής. - Για ποιο πράγμα;
Για το κεφάλι σου.
Κάποιος σε θέλει νεκρό.
Θόριν, δε μπορείς να περιμένεις άλλο.
Εσύ είσαι ο κληρονόμος του Θρόνου του Ντούριν.
Ένωσε τις στρατιές των Νάνων. Όλοι μαζί, έχετε τη δύναμη...
...να ανακαταλάβετε την Έρεμπορ.
Κάλεσε συνάντηση με τις 7 οικογένειες των Νάνων.
Απαίτησε να τιμήσουν τον όρκο τους.
Έχουν ορκιστεί πίστη στον κάτοχο του βασιλικού πετραδιού. Τον Ακρόλιθο.
Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να τους ενώσει...
...και, σε περίπτωση που το ξέχασες, έχει κλαπεί απ΄τον Νοσφιστή.
Κι αν σε βοηθούσα να τον ανακτήσεις;
Πώς;
Ο Ακρόλιθος βρίσκεται μία χώρα μακριά.
Θαμμένος κάτω απ΄τα πόδια ενός δράκου με πύρινη ανάσα.
Ναι, σωστά. Γι΄αυτό και θα χρειαστείς έναν κλέφτη.
12 μήνες αργότερα
••• H E Ρ H M I A T O Y N O Σ Φ I Σ T H •••
- Πόσο κοντά είναι η αγέλη; - Πάρα πολύ κοντά.
Κανα δύο λεύγες, όχι περισσότερο.
- Δεν είναι αυτό, όμως, το χειρότερο. - Μας οσμίστηκαν οι λύκοι;
Όχι ακόμη, αλλά θα το κάνουν. Υπάρχει άλλο πρόβλημα.
- Σε είδαν; - Όχι, δεν είναι αυτό.
Τι σας έλεγα; Αθόρυβος σαν ποντίκι. Εξαίρετος κλέφτης!
Μπορείτε απλά να μ΄ακούσετε;
Προσπαθώ να σας πω ότι υπάρχει κάτι άλλο εκεί πέρα.
Σε τι μεταμορφώθηκε; Σε αρκούδα;
Ναι... ναι, αλλά μεγαλύτερη, πολύ μεγαλύτερη.
Γνώριζες για αυτό το θηρίο;
- Εγώ λέω να γυρίσουμε πίσω. - Και να κυνηγηθούμε από μια αγέλη Ορκ;
Υπάρχει ένα σπίτι.
Δεν απέχει και πολύ από ΄δώ, και ίσως εκεί βρούμε καταφύγιο.
Τίνος το σπίτι; Φίλου ή εχθρού;
Κανένα από τα δύο.
Ή θα μας βοηθήσει, ή... θα μας σκοτώσει.
Τι επιλογή έχουμε;
Καμία.
Τρέξτε!
Από ΄δώ! Γρήγορα!
Πάμε!
Το σπίτι!
Τρεχάτε!
Ελάτε, μπείτε μέσα!
Ανοίξτε την πόρτα!
Γρήγορα!
Σπρώξτε!
Πάμε!
Τι είναι αυτό;
Αυτός είναι ο οικοδεσπότης μας.
Το όνομά του είναι Άρκος.
Είναι αυτός που αλλάζει μορφές.
Μερικές φορές, είναι μια τεράστια, μαύρη αρκούδα.
Άλλες φορές, ένας δυνατός, ψηλός άνδρας.
Όταν είναι αρκούδα, είναι απρόβλεπτος, αλλά ως άνθρωπος, μπορείς να συζητήσεις μαζί του.
Ωστόσο, δε συμπαθεί και πολύ τους Νάνους.
- Φεύγει. - Φύγε μακριά από ΄κεί!
Δεν είναι φυσικό. Τίποτα από αυτά. Είναι προφανές.
Του έχουν κάνει σκοτεινά μάγια.
Μη λες ανοησίες.
Ο ίδιος έχει κάνει μάγια στον εαυτό του.
Λοιπόν, ξαπλώστε να ξεκουραστείτε. Θα είστε ασφαλείς εδώ απόψε.
Ελπίζω.
Να τους επιτεθούμε τώρα.
Να σκοτώσουμε τους βρωμερούς Νάνους, ενώ κοιμούνται.
Όχι!
Το Θηρίο στέκεται φρουρός.
Θα τους σκοτώσουμε στον δρόμο.
Μαζεύονται στη Ντολ Γκουλντούρ.
Ο Αφέντης σε κάλεσε!
Μεγαλώνουμε σε αριθμό.
Γινόμαστε ισχυρότεροι.
- Θα οδηγήσεις τα στρατεύματά μου. - Και ο Δρύασπις;
Έρχεται πόλεμος.
Μου υποσχέθηκες το κεφάλι του.
Ο θάνατος θα τους βρει όλους.
Ακυρώνουμε το κυνήγι;
Μπολγκ!
Έχω μια αποστολή για σένα.
Εξακολουθείς να διψάς για αίμα Νάνων;
Ώστε εσύ είσαι αυτός που αποκαλούν Δρύασπι.
Πες μου...
Γιατί σε κυνηγά ο Άζογκ ο Βεβηλωτής;
Ξέρεις τον Άζογκ; Πώς;
Ο λαός μου ήταν ο πρώτος λαός που ζούσε στα βουνά...
...πριν τα Ορκ κατέβουν απ΄τον Βορρά.
Ο Βεβηλωτής σκότωσε σχεδόν όλη μου την οικογένεια.
Μερικούς, όμως, τούς έκανε δούλους του. Όχι για δουλειά, αν καταλάβατε...
...αλλά για τη διασκέδασή του.
Έκλειναν σε κλουβιά όσους άλλαζαν μορφή...
...και τους βασάνιζαν. Του φαινόταν διασκεδαστικό.
- Yπάρχουν κι άλλοι σαν εσένα; - Κάποτε υπήρχαν πολλοί.
Τώρα;
Τώρα υπάρχει μόνο ένας.
Πρέπει να φτάσετε στο βουνό πριν την τελευταία μέρα του Φθινοπώρου.
Πριν τη δύση της Ημέρας του Ντούριν, ναι.
Δεν έχετε πολύ χρόνο.
Γι΄αυτό πρέπει να διαβούμε το Δάσος της Σκοτεινιάς.
Έρεβος πλανάται σε αυτό το δάσος.
Σιχαμερά πράγματα έρπουν κάτω απ΄αυτά τα δέντρα.
Υπάρχει μια συμμαχία μεταξύ των Ορκ της Μόρια...
...και του Νεκρομάντη στη Ντολ Γκουλντούρ.
Εγώ δεν θα επιχειρούσα να πάω εκεί, εκτός εάν υπήρχε τεράστια ανάγκη.
Θα πάρουμε τον Δρόμο των Ξωτικών. Το μονοπάτι τους παραμένει ασφαλές.
Ασφαλές;
Τα Ξωτικά του Δάσους της Σκοτεινιάς δεν είναι σαν τα άλλα.
Είναι λιγότερο σοφά και πιο επικίνδυνα.
Αλλά δεν έχει σημασία...
Τι εννοείς;
Τα μέρη αυτά σφύζουν από Ορκ.
Ολοένα και πληθαίνουν, και εσείς είστε πεζοί.
Ποτέ δεν θα καταφέρετε να φτάσετε στο δάσος.
Δε μου αρέσουν οι Νάνοι...
Είναι άπληστοι... και τυφλοί.
Τυφλοί για τις ζωές αυτών που θεωρούν κατώτερους από αυτούς.
Αλλά τα Ορκ τα μισώ περισσότερο.
Τι χρειάζεστε;
Πηγαίνετε τώρα, όσο υπάρχει φως.
Οι διώκτες σας δεν είναι πολύ πίσω.
Η Πύλη των Ξωτικών.
Από εδώ είναι ο δρόμος μας για το Δάσος της Σκοτεινιάς.
Κανένα ίχνος των Ορκ... Η τύχη είναι με το μέρος μας.
Αφήστε τα άλογα ελεύθερα... να επιστρέψουν στον αφέντη τους.
Αυτό το δάσος δείχνει... άρρωστο.
Σαν να έχει πληγεί από αρρώστια.
Δεν υπάρχει άλλο μονοπάτι εκτός δάσους;
Όχι, εκτός αν πάμε 200 μίλια προς Βορρά.
Ή την διπλάσια απόσταση...
...προς το Νότο.
Κάτι κινείται στις σκιές, αθέατο.
Κρυμμένο απ΄τη ματιά μας.
Κάθε μέρα, η δύναμή του μεγαλώνει.
Προσοχή στον Νεκρομάντη. Δεν είναι αυτό που φαίνεται.
Εάν ο εχθρός μας επέστρεψε, πρέπει να το γνωρίζουμε.
Πήγαινε στους τύμβους των βουνών.
Τα Ψηλά Μπουντρούμια...
Ας είναι.
Όχι το άλογό μου, το χρειάζομαι!
- Δε μας αφήνεις. - Δεν θα το έκανα, αλλά πρέπει.
Έχεις αλλάξει, Μπίλμπο Μπάγκινς.
Δεν είσαι το ίδιο Χόμπιτ, που έφυγε από το Σάιρ.
Ήθελα να σου το πω.
Εγώ...
...βρήκα κάτι στις σπηλιές των Τελωνίων...
Τι βρήκες;
Τι πράγμα βρήκες;
Το θάρρος μου.
Ωραία. Αυτό είναι καλό.
Θα το χρειαστείς.
Θα σας περιμένω λίγο πριν την είσοδο για την Έρεμπορ.
Προσέξτε μη χάσετε το κλειδί.
Μην εισέλθετε στο βουνό χωρίς εμένα.
Αυτό δεν είναι το Πράσινο Δάσος που ξέρατε.
Ακόμα κι ο αέρας του δάσους είναι βαρύς και προκαλεί παραισθήσεις.
Θα προσπαθήσει να μπει στο μυαλό σας και να σας ξεστρατίσει.
"Να μας ξεστρατίσει"; Τι εννοεί;
Πρέπει να μείνετε στο μονοπάτι, μην το χάσετε.
Αν βρεθείτε εκτός μονοπατιού, δεν θα το ξαναβρείτε ποτέ.
Ό,τι και να συμβεί, μείνετε στο μονοπάτι.
Ελάτε. Πρέπει να φτάσουμε στο βουνό πριν το ηλιοβασίλεμα της Ημέρας του Ντούριν.
Πάμε.
Έχουμε μόνο μία ευκαιρία να βρούμε την κρυφή είσοδο.
Το μονοπάτι πάει από ΄δώ.
Από ΄δώ.
Αέρα. Χρειάζομαι αέρα.
Το κεφάλι μου στριφογυρνάει. Τι συμβαίνει;
Προχωράτε. Ντόρι...
- Γιατί σταματήσαμε; - Το μονοπάτι, εξαφανίστηκε.
- Τι συμβαίνει; - Χάσαμε το μονοπάτι.
Βρείτε το.
Ψάξτε όλοι να βρείτε το μονοπάτι!
Δε νομίζω να περάσαμε από ΄δώ. Δε μου θυμίζει κάτι.
- Πού είμαστε; - Δεν ξέρω.
Κοίτα, μια θήκη καπνού.
Υπάρχουν Νάνοι μες στο δάσος.
Νάνοι απ΄τα Γαλάζια Όρη. Αυτή είναι ακριβώς σαν τη δική μου.
Επειδή είναι η δική σου.
Καταλάβατε; Κάνουμε κύκλους. Έχουμε χαθεί.
Δεν έχουμε χαθεί. Συνεχίζουμε ανατολικά.
Αλλά προς τα πού είναι η Ανατολή; Χάσαμε τον ήλιο.
Ο ήλιος... Πρέπει να βρούμε τον ήλιο.
Εκεί πάνω.
Αρκετά! Ησυχία! Όλοι σας!
Μας παρακολουθούν.
Βλέπω μια λίμνη... Και ένα ποτάμι...
Και το Μοναχικό Βουνό. Σχεδόν φτάσαμε!
Με ακούτε; Ξέρω προς τα πού πρέπει να πάμε.
Με ακούτε;
Ποιος είναι;...
Κρύβεται. Είναι πολύ ζουμερό...
- Αποτελείωσέ το. - Είναι ζωντανό και κλωτσάει!
Σκότωσέ το τώρα!
Τσιμπούσι! Τσιμπούσι! Τσιμπούσι!
Τσιμπούσι! Τσιμπούσι!!!
Τι ήταν αυτό;
Ζουμερό...
Απλά μια μικρή γεύση...
Πού είναι; Πού είναι;
Εδώ...
Με κέντρισε! Με κέντρισε!
Κεντρί; Καλό όνομα!
Κεντρί...
Πού είναι ο Μπίλμπο Μπάγκινς;
Εδώ πάνω είμαι!
Πάνω του!
Πού είναι; Πού είναι;
Όχι!
Ντόρι, σκότωσέ την!
Σκοτώστε τις όλες!
Είναι δικό μου.
Προχωράτε!
Μη νομίζεις ότι δεν θα σε σκοτώσω, Νάνε. Θα ήταν χαρά μου.
- Όχι! - Κίλι!
Δώσ΄μου ένα μαχαίρι! Γρήγορα!
Αν νομίζεις ότι θα σου δώσω όπλο, Νάνε... κάνεις λάθος!
Ψάξτε τους.
Δώσ΄το πίσω! Είναι δικό μου.
Ποιος είναι αυτός; Ο αδελφός σου;
Αυτή είναι η γυναίκα μου!
Κι αυτό το αποκρουστικό πλάσμα; Κανα μεταλλαγμένο Τελώνιο;
Αυτό είναι το αγόρι μου, ο Γκίμλι.
Οι αράχνες είναι νεκρές;
Ναι, αλλά θα έρθουν κι άλλες.
Γίνονται ολοένα και πιο τολμηρές.
Αυτό είναι ένα αρχαίο ξίφος των Ξωτικών.
Σφυρηλατημένο από το είδος μου.
- Πού το βρήκες; - Μου δόθηκε.
Δεν είσαι μονάχα ένας κλέφτης, αλλά είσαι και ψεύτης.
Θόριν, πού είναι ο Μπίλμπο;
Κλείστε την πύλη.
Αυτό δεν θα περάσει έτσι!
Με άκουσες;
Εμένα δεν θα με ψάξεις;
Θα μπορούσα να έχω ο,τιδήποτε μέσ΄ απ΄το παντελόνι μου.
Ή τίποτα.
Γιατί ο Νάνος σε κοιτάζει τόσο επίμονα, Ταούριελ;
Ποιος ξέρει;
Είναι αρκετά ψηλός για Νάνος.
- Δε νομίζεις; - Ψηλότερος από άλλους...
...αλλά όχι λιγότερο άσχημος.
Άδικα προσπαθείτε, δεν υπάρχει διαφυγή.
Αυτά δεν είναι μπουντρούμια των Ορκ.
Αυτές είναι οι αίθουσες του Δασωμένου Βασίλειου.
Κανείς δεν φεύγει από ΄δώ χωρίς τη συγκατάθεση του Βασιλιά.
Κάποιοι μπορεί να φαντάζονται ότι σιμώνει μια ευγενής αποστολή.
Μια αποστολή ανάκτησης μιας πατρίδας και σφαγής ενός δράκου.
Εγώ, πάντως, περίμενα κάτι λιγότερο ευφάνταστο...
...όπως μια απόπειρα κλοπής, η κάτι αυτού του είδους.
Βρήκες τον τρόπο να μπεις.
Αναζητάς αυτό που θα σου δώσει το δικαίωμα να κυβερνήσεις.
Το βασιλικό πετράδι. Τον Ακρόλιθο.
Σου είναι εξαιρετικά πολύτιμο.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Υπάρχουν πετράδια στο βουνό που κι εγώ επιθυμώ να έχω.
Λευκά πετράδια, καθαρού αστρόφωτος.
Σου προσφέρω τη βοήθειά μου.
Ακούω.
Θα σε αφήσω να φύγεις...
...μόνο αν επιστρέψεις αυτό που είναι δικό μου.
- Μια χάρη, για μια χάρη... - Έχεις το λόγο μου.
Βασιλιάς προς βασιλιά.
Δεν θα εμπιστευόμουν τον Θράντουιλ, τον Μεγάλο Βασιλιά, να τηρήσει το λόγο του...
...ούτε κι αν ο κόσμος επρόκειτο να καταστραφεί!
Εσύ δεν έχεις καθόλου τιμή!
Έχω δει πώς συμπεριφέρεσαι στους φίλους σου.
Ζητήσαμε κάποτε τη βοήθειά σου. Λιμοκτονούσαμε, ήμασταν χωρίς στέγη.
Αλλά μας γύρισες την πλάτη!
Έστρεψες αλλού το βλέμμα σου, ενώ ο λαός μου υπέφερε.
Την πύρινη κόλαση που μας κατέστρεψε. Να καείς στη φωτιά δράκου!
Μη μου μιλάς για τη φωτιά του δράκου!
Γνωρίζω την οργή του και την καταστροφή του.
Αντιμετώπισα τα μεγάλα ερπετά του Βορρά.
Είχα προειδοποιήσει τον παππού σου για το τι θα καλούσε η απληστία του.
Όμως δεν άκουγε.
Είσαι ακριβώς σαν κι αυτόν.
Μείνετε εδώ, αφού το θέλετε, και σαπίστε.
100 χρόνια είναι μονάχα ένα βλεφάρισμα για τη ζωή ενός Ξωτικού.
Έχω μεγάλη υπομονή. Μπορώ να περιμένω...
- Σου προσέφερε συμφωνία; - Ναι.
Του είπα να πάει στην κόλαση...
...αυτός και όλη η φυλή του!
Αυτό ήταν, λοιπόν.
Η συμφωνία ήταν η μόνη μας ελπίδα.
Όχι η μοναδική...
Ξέρω ότι είσαι εκεί.
Γιατί παραμένεις στη σκιά;
Ερχόμουν να σας δώσω αναφορά.
Διέταξα την καταστροφή της φωλιάς πριν από δύο λεπτά.
Σκοτώσαμε όλες τις αράχνες στο δάσος, όπως διετάξατε, Άρχοντά μου...
...αλλά συνεχίζουν να έρχονται κι άλλες από το Νότο.
Γεννούν στα ερείπια της Ντολ Γκουλντούρ.
Αν μπορούσαμε μόνο να καταστρέψουμε την πηγή γέννησής τους...
Το οχυρό τους βρίσκεται πέρα απ΄τα σύνορά μας.
Κρατήστε αυτά τα σιχαμερά πλάσματα μακριά από τα εδάφη μας.
- Αυτή είναι η δουλειά σας. - Κι αν δε μπορέσουμε, τι θα γίνει τότε;
- Θα εξαπλωθούν και σε άλλες χώρες. - Δε με νοιάζει για τις άλλες χώρες.
Η μοίρα του κόσμου πάντα θα αλλάζει...
...αλλά ετούτο εδώ το βασίλειο, θα αντέχει πολλά.
Ο Λέγκολας είπε ότι πολέμησες γενναία σήμερα.
Αρχίζει και σε συμπαθεί πολύ.
Σας διαβεβαιώνω, Άρχοντά μου...
...ότι ο Λέγκολας δε με βλέπει ως κάτι άλλο, εκτός από αρχηγό της φρουράς.
Ίσως κάποτε να σ΄έβλεπε έτσι...
Τώρα, δεν είμαι και τόσο σίγουρος.
Δε νομίζω ότι θα επιτρέπατε στον γιο σας να δεσμευτεί με ένα κατώτερο Συλβανό Ξωτικό.
Όχι, έχεις δίκιο. Δεν θα το επιτρέψω.
Ωστόσο, εκείνος νοιάζεται για σένα.
Μη του δίνεις ελπίδες ενώ δεν υπάρχουν.
Οι πύλες φρουρούνται.
Όχι όλες... Ακολουθείστε με!
Η πέτρα που έχεις στο χέρι σου. Τι είναι;
Είναι ένα φυλαχτό.
Έχει ισχυρό ξόρκι πάνω της. Αν κάποιος, εκτός από Νάνο, διαβάσει τους ρούνους...
...θα είναι παντοτινά καταραμένος!
Ή όχι.
Εξαρτάται απ΄το αν πιστεύεις σε τέτοια πράγματα. Ένα απλό συμβολικό δώρο είναι.
Μια πέτρα με χαραγμένους ρούνους.
Η μητέρα μου μού το έδωσε, για να θυμάμαι την υπόσχεσή μου.
Ποια υπόσχεση;
Ότι θα επιστρέψω κοντά της.
Ανησυχεί. Πιστεύει ότι είμαι απερίσκεπτος.
Είσαι;
Όχι.
Πρέπει να το γιορτάζουν καλά εκεί πάνω.
Είναι η Μέρεθαν Γκίλιθ. Η γιορτή του αστρόφωτος.
Όλα τα φώτα είναι ιερά για τα Έλνταρ (κοινή ονομασία όλων των Ξωτικών της Μέσης Γης).
Αυτό, όμως, που τα Ξωτικά αγαπούν περισσότερο, είναι το φως των αστεριών.
Πάντα πίστευα ότι ήταν ένα ψυχρό φως.
Απόμακρο.
Είναι ανάμνηση.
Πολύτιμη και αγνή.
Σαν την υπόσχεσή σου.
Έχω βρεθεί κι εγώ εκεί κάποιες φορές.
Πέρα απ΄το δάσος και ψηλά, μες στη νύχτα.
Είδα τον κόσμο να χάνεται...
...και το λευκό φως, παντοτινά να απλώνεται παντού.
Είδα ένα πολύ όμορφο κάποτε.
Το ρόδο του παρελθόντος κοντά στην Ερημόχωρα. Ήταν τεράστιο.
Ήταν ερυθρόχρυσο. Γέμιζε όλο τον ουρανό.
Υπήρχε συνοδευτική φρουρά και μερικοί έμποροι.
Αντάλλαζαν ασημικά για γούνες. Πήραμε το Πράσινο Μονοπάτι προς το Νότο.
Είχαμε το Βουνό στ΄αριστερά μας. Κι ύστερα εμφανίστηκε.
Tεράστιο και πανέμορφο! Φώτιζε το μονοπάτι μας.
Μας τελειώνει το κρασί.
Έπρεπε να΄χατε στείλει πίσω τα άδεια βαρέλια εδώ και ώρες.
Περιμένουμε τον μαουνιέρη.
Πείτε ό,τι θέλετε για τον οξύθυμο βασιλιά μας, όμως διαθέτει εξαιρετικό γούστο στο κρασί.
- Πείτε του ότι ο Μέλροθ προσπαθεί. - Έχω την τύχη των Νάνων στα χέρια μου.
Είναι κλειδωμένοι στα κελιά τους. Πού μπορούν να πάνε;
Βάζω στοίχημα ότι σε λίγο ο ήλιος ανατέλλει. Πρέπει να κοντεύει αυγή.
Δεν θα καταφέρουμε να φτάσουμε στο Μοναχικό Βουνό, έτσι δεν είναι;
Δεν θα μείνουμε εδώ για πολύ.
Μπίλμπο!
Υπάρχουν φρουροί κοντά!
Τι είν΄αυτό; Εσύ πρώτος. Όιν!
Όχι από ΄κεί. Από ΄δώ κάτω. Ακολουθήστε με!
Με προσοχή.
Από ΄δώ.
- Ελάτε! - Δεν το πιστεύω, είμαστε στα κελάρια!
Έπρεπε να μας οδηγήσεις στην επιφάνεια, όχι βαθύτερα μέσα!
Ξέρω τι κάνω.
Από ΄δώ.
Κρυφτείτε όλοι στα βαρέλια, γρήγορα.
Είσαι τρελός; Θα μας βρουν!
Δεν θα σας βρουν. Σας δίνω το λόγο μου. Σας παρακαλώ, δείξτε μου εμπιστοσύνη.
Κάντε ό,τι σας είπε!
Τι θα κάνεις τώρα;
- Κρατήστε την αναπνοή σας. - Να κρατήσουμε την αναπνοή μας;
Πού είναι ο κλειδοκράτορας;
Πρέπει σίγουρα να κρύβεται.
Μπράβο, αφέντη Μπάγκινς.
Ελάτε, πάμε!
Είναι στο νερό!
Κρατηθείτε!
- Βοήθεια! - Ντόριν!
Κλείστε την πύλη!
Μην τους αφήσετε να διαφύγουν!
Όχι!
Προσέξτε!
Σφάξτε τους όλους!
Είναι πάνω στη γέφυρα!
Πιάσε!
Κίλι;
Κίλι...
Σκοτώστε την! Σκότωσε το θηλυκό Ξωτικό!
Πιάστε τους!
Κίλι!
Κόψτε τον!
Ταούριελ, στάσου!
Αυτόν θα τον κρατήσουμε ζωντανό.
Πιάστε τους! Αποκόψτε τους!
- Α, εσύ είσαι. - Γιατί ήρθα εδώ, Γκάνταλφ;
Πίστεψέ με, Ράνταγκαστ, δεν θα σε καλούσα εδώ για κάτι ασήμαντο.
Δεν είναι ωραίο μέρος για συνάντηση.
Όχι... δεν είναι.
Είναι σκοτεινά ξόρκια, Γκάνταλφ. Αρχαία.
Και γεμάτα φθόνο. Ποιος είναι θαμμένος εδώ;
Εάν είχε όνομα, έχει χαθεί εδώ και πολύ καιρό.
Θα ήταν γνωστός μόνο ως υπηρέτης του κακού.
Ένας τον αριθμό.
Ένας εκ των εννέα.
Γιατί τώρα, Γκάνταλφ; Αδυνατώ να καταλάβω.
Τα Φαντάσματα του Δαχτυλιδιού (Νάζγκουλ) κλήθηκαν στη Ντολ Γκουλντούρ.
Μα δε μπορεί να είναι ο Νεκρομάντης.
Ένας άνθρωπος-μάγος δεν θα μπορούσε να καλέσει τέτοιο κακό.
Ποιος είπε ότι είναι άνθρωπος;
Οι Εννέα υπηρετούν μονάχα έναν αφέντη.
Τυφλωθήκαμε, Ράνταγκαστ. Και μες στην τύφλωσή μας...
...ο εχθρός επέστρεψε.
Καλεί τους υπηρέτες του... Ο Άζογκ ο Βεβηλωτής...
...δεν είναι ένας κοινός κυνηγός. Είναι πολέμαρχος.
Διοικητής λεγεώνων. Ο εχθρός... ετοιμάζεται για πόλεμο.
Θα ξεκινήσει από τα ανατολικά. Το μυαλό του είναι σ΄εκείνο το βουνό.
- Πού πας; - Να βρεθώ με τους άλλους.
Γκάνταλφ!
Εγώ το άρχισα αυτό, δε μπορώ να τους παρατήσω.
- Διατρέχουν θανάσιμο κίνδυνο. - Αν αυτά που λες αληθεύουν...
...όλος ο κόσμος διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο.
Η δύναμη που βρίσκεται σ΄εκείνο το οχυρό, θα γίνεται ολοένα μεγαλύτερη.
Μου ζητάς να εγκαταλείψω τους φίλους μου...
- Είναι πίσω μας; - Όχι απ΄ό,τι βλέπω.
- Νομίζω ότι ξεφύγαμε απ΄τα Ορκ. - Όχι για πολύ.
Θόριν, υπάρχει ρεύμα.
- Πάμε προς τα βράχια! Ελάτε! - Εντάξει.
Μια χαρά είμαι. Δεν είναι τίποτα.
- Σηκωθείτε. - Ο Κίλι έχει τραυματιστεί. Το πόδι του χρειάζεται δέσιμο.
Μια αγέλη Ορκ είναι ξοπίσω μας. Πρέπει να συνεχίσουμε.
- Προς τα πού; - Στο βουνό. Είμαστε πολύ κοντά.
Μια λίμνη χωρίζει εμάς από το βουνό.
- Δεν έχουμε μέσο να την διασχίσουμε. - Οπότε θα πάμε γύρω της.
Τα Ορκ θα μας ξεπαστρέψουν στα σίγουρα. Δεν έχουμε όπλα να αμυνθούμε.
Δέστε γρήγορα το πόδι του.
Έχετε δύο λεπτά.
Ξανακάν΄το... και είσαι νεκρός!
Με συγχωρείτε, αλλά είστε από τη Λιμνούπολη;
Αν δεν απατώμαι.
Αυτή η μαούνα εκεί...
...μήπως είναι διαθέσιμη προς ενοικίαση;
Και τι σας κάνει να πιστεύετε ότι θα σας βοηθήσω;
Οι μπότες σας έχουν περάσει πολλά. Όπως και το παλτό σας.
Σίγουρα θα΄χετε πολλά στόματα να ταΐσετε.
Πόσα παιδιά έχετε;
Ένα αγόρι και δύο κορίτσια.
Και η γυναίκα σας, φαντάζομαι ότι θα΄ναι μια ομορφιά.
Ναι... ήταν.
- Λυπάμαι. Δεν ήθελα να-- - Έλεος... Αρκετά με τις φιλοφρονήσεις.
- Προς τι η βιασύνη; - Εσένα τι σε νοιάζει;
Θέλω να ξέρω ποιοι είστε.
Και τι σας φέρνει σ΄αυτά τα μέρη.
Είμαστε απλοί έμποροι από τα Γαλάζια Όρη.
Ήρθαμε να δούμε τους συγγενείς μας στους Σιδερένιους Λόφους.
Απλοί έμποροι, είπες;
Χρειαζόμαστε τρόφιμα, προμήθειες, όπλα. Θα μας βοηθήσεις;
Ξέρω από πού είναι αυτά τα βαρέλια.
Από πού;
Δεν ξέρω τι δουλειά είχατε με τα Ξωτικά.
Αλλά δεν πιστεύω ότι πήγε καλά...
Κανείς δε μπαίνει στη Λιμνούπολη αν δε δώσει την άδεια ο αφέντης.
Όλος ο πλούτος του, προέρχεται από εμπόριο με το Δασωμένο Βασίλειο.
Θα προτιμούσε να σας ταΐσει στα λιοντάρια παρά να εξοργίσει τον Βασιλιά Θράντουιλ.
Περισσότερα.
Βάζω στοίχημα ότι υπάρχουν τρόποι να μπούμε αθέατοι στην πόλη.
Υπάρχουν.
Όμως γι΄αυτό, θα χρειαστείτε λαθρέμπορο.
Θα σε πληρώσουμε τα διπλά.
Άντε! Προχωράτε!
Τέτοια είναι η φύση του κακού.
Εκεί έξω, εξαιτίας της πλήρης άγνοιας του λαού, κρυφοκαίει κι εξαπλώνεται.
Μια σκιά που μεγαλώνει στο έρεβος.
Ένας άγρυπνος δόλος, μαύρος σαν το επερχόμενο τείχος της νύχτας.
Έτσι ήταν πάντα, και έτσι πάντα θα΄ναι.
Εν καιρώ, όλα τα αχρεία πράγματα κάνουν την εμφάνισή τους.
Κυνηγούσατε μια συντροφιά δεκατριών Νάνων.
- Γιατί; - Δεν είναι δεκατρείς. Όχι πια.
Ο νεαρός, ο τοξότης με τα μαύρα μαλλιά.
Του ρίξαμε θανάσιμο βέλος.
Το δηλητήριο μπήκε στο αίμα του. Σύντομα θα τον πνίξει.
Απάντησε στην ερώτηση, βρωμερέ.
Δεν απαντώ σε σκυλιά, θηλυκό Ξωτικό!
- Εγώ δεν θα την έβαζα σε πειρασμό. - Σ΄αρέσει να σκοτώνεις, Ορκ;
Σου αρέσει ο θάνατος;
Τότε θα σου τον δώσω εγώ!
Αρκετά!
Ταούριελ, φύγε!
Φύγε τώρα.
Δε με νοιάζει ο νεκρός Νάνος. Απάντησε στην ερώτηση.
Δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς.
Πες μας τι ξέρεις και θα σε αφήσω ελεύθερο.
Είχες εντολή να σκοτώσεις. Γιατί;
Πόσο σημαντικός είναι ο Θόριν ο Δρύασπις για εσάς;
Ένας κοντοπίθαρος Νάνος, δεν θα γίνει ποτέ βασιλιάς.
Βασιλιάς; Δεν υπάρχει Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό, κι ούτε θα υπάρξει ποτέ.
Κανείς δεν θα τολμήσει να μπει στην Έρεμπορ, όσο ο δράκος ζει.
Δεν ξέρεις τίποτα. Ο κόσμος σας θα καεί.
Τι εννοείς; Μίλα!
Η εποχή μας έχει έρθει και πάλι.
Ο αφέντης μου υπηρετεί τον έναν!
Κατάλαβες τώρα, Βασιλιά των Ξωτικών;
Ο θάνατος έρχεται πάνω σας.
Οι φλόγες του πολέμου έρχονται πάνω σας.
Γιατί το έκανες αυτό; Υποσχέθηκες να τον ελευθερώσεις.
Αυτό έκανα.
Ελευθέρωσα το μιαρό κεφάλι του, από τους μίζερους ώμους του.
Θα μπορούσε να μας πει περισσότερα.
Δεν είχε τίποτ΄άλλο να μου πει.
Τι εννοούσε λέγοντας "φλόγες του πολέμου";
Εννοούσε ότι σκοπεύουν να εξαπολύσουν ένα όπλο τόσο ισχυρό...
...που θα τα καταστρέψει όλα στο πέρασμά του.
Θέλω να διπλασιάσετε τους φρουρούς στα σύνορά μας.
Σε κάθε μονοπάτι και ποταμό. Τίποτα δεν κινείται χωρίς να το μάθω.
Κανείς δεν μπαίνει σε αυτό το βασίλειο και κανείς δεν φεύγει.
Κλείστε την πύλη!
Κρατήστε την σφραγισμένη, με εντολή του Βασιλιά.
Και η Ταούριελ;
- Τι τρέχει με την Ταούριελ; - Πήγε στο δάσος...
...παίρνοντας το τόξο και το ξίφος της. Δεν έχει επιστρέψει ακόμη.
Αίμα Νάνου!
Ήταν εδώ!
Υπάρχει και μια άλλη οσμή...
Ανθρώπινη σάρκα!
Βρήκαν τρόπο να διασχίσουν τη λίμνη.
Προσοχή!
Τι προσπαθείς, να μας πνίξεις;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα σε αυτά τα νερά, Άρχοντα Νάνε.
Αν ήθελα να σας πνίξω, δεν θα το έκανα εδώ.
Αρχίζω και τον βαριέμαι αυτόν τον τύπο.
Εγώ λέω να τον πετάξουμε απ΄τη μαούνα του, να τελειώνουμε με δαύτον.
Μπαρντ. Το όνομά του είναι Μπαρντ.
- Κι εσύ πού το ξέρεις; - Το κατάλαβα.
Δε με νοιάζει πώς τον λένε. Μου είναι αντιπαθής.
Δεν χρειάζεται να μας είναι συμπαθής. Απλά πρέπει να τον πληρώσουμε.
Άντε, λεβέντες. Αδειάστε τις τσέπες σας.
- Πώς ξέρουμε ότι δεν θα μας προδώσει; - Δεν το ξέρουμε...
Έχουμε... ένα προβληματάκι.
Μας λείπουν 10 νομίσματα.
Γκλόιν... έλα.
- Βγάλε ό,τι έχεις. - Μην κοιτάς εμένα.
Έχω μείνει ταπί λόγω αυτής της περιπέτειας.
Και ποιο το αποτέλεσμα της επένδυσής μου;
Μόνο δυστυχία, θλίψη και--
Ευλόγησον τα γένια μου...
Πάρτε τα. Πάρτε τα όλα!
Τα ναύλα, γρήγορα, δώσ΄μου τα.
Θα πληρωθείς όταν πάρουμε τις προμήθειές μας, όχι νωρίτερα.
Εάν εκτιμάτε την ελευθερία σας, θα κάνετε ό,τι λέω.
Υπάρχουν φρουροί μπροστά.
Τι κάνει;
Μιλάει με κάποιον.
Και δείχνει προς εμάς.
- Τώρα δίνουν τα χέρια. - Τι;
Μας πρόδωσε!
Σιωπή!
Πλησιάζουμε την πύλη.
Σταμάτα! Επιθεώρηση αγαθών.
Έγγραφα, παρακαλώ!
- Α! Εσύ είσαι, Μπαρντ; - Καλημέρα, Πέρσι!
- Έχεις κάτι να δηλώσεις; - Τίποτα, αλλά είμαι κουρασμένος και κρυώνω.
- Θέλω να πάω σπίτι. - Κι εγώ το ίδιο.
Ορίστε. Μπορείς να πηγαίνεις.
Όχι τόσο γρήγορα. "Μεταφορά κενών βαρελιών από το Δασωμένο Βασίλειο."
Μόνο που... δεν είναι άδεια.
Έτσι δεν είναι, Μπαρντ; Αν θυμάμαι καλά, έχεις άδεια μαουνιέρη...
...και όχι...
...ψαρά.
- Δεν είναι δική σου δουλειά. - Κάνεις λάθος.
Είναι δουλειά του αφέντη, κι επομένως είναι δική μου δουλειά.
Έλα τώρα, Άλφριντ, υπάρχουν άνθρωποι που πεινάνε!
Η ψαριά αυτή είναι παράνομη!
- Αδειάστε τα βαρέλια στη πλαϊνή μεριά. - Τον ακούσατε.
Στο κανάλι.
Ελάτε. Τελειώνετε.
Οι περισσότεροι στην πόλη τα βγάζουν δύσκολα πέρα.
- Οι καιροί είναι δύσκολοι. Το φαγητό είναι δυσεύρετο. - Δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Όταν μάθει ο λαός ότι ο αφέντης πετάει ολόκληρη ψαριά μες στη λίμνη;
Όταν ξεκινήσουν οι ταραχές;
Θα είναι δικό σου πρόβλημα, τότε;
Σταματήστε!
Πάντα μπροστάρης στο δίκαιο του λαού, αυτός ο Μπαρντ. Προστάτης του λαού.
Τώρα μπορεί να΄χεις την εύνοιά τους, μαουνιέρη, αλλά δεν θα κρατήσει πολύ.
Σηκώστε την πύλη!
Ο αφέντης σ΄έχει υπό την επίβλεψή του. Καλά θα κάνεις να το θυμάσαι.
- Ξέρουμε πού ζεις. - Είναι μικρή η πόλη, Άλφριντ.
Όλοι γνωρίζουν πού ζει ο καθένας...
Οι πολίτες μιλούν για κοινωνικό αναβρασμό... Κάποιος ρίχνει λάδι στην φωτιά, Σαϊρίφη.
Ποδάγρα, κύριε;
Η υγρασία φταίει. Δεν εξηγείται αλλιώς. Φέρε μου ένα μπράντυ.
Η διάθεση του κόσμου, Σαϊρίφη... Παίρνει άσχημη μορφή.
Εργάτες είναι, Άλφρεντ. Πάντα άσχημοι ήταν.
Δεν φταίω εγώ επειδή εκεί που ζουν, βρωμοκοπάει ψαρόλαδο και πίσσα.
Δουλειά, κατάλυμα, φαγητό...
Μόνο γι΄αυτά ξέρουν να γκρινιάζουν.
Καθοδηγούνται από ταραχοποιά στοιχεία.
Τότε πρέπει να βρούμε αυτούς τους ταραξίες και να τους συλλάβουμε.
Σκεφτόμουν το ίδιο πράγμα, Σαϊρίφη.
Και όλο αυτό το σούσουρο για αλλαγή πρέπει να καταπνιγεί.
Δεν θ΄αργήσουν να ενωθούν μεταξύ τους δημιουργώντας κατακραυγή.
Κι αμέσως μετά, θ΄αρχίσουν τις ερωτήσεις. Θα σχηματίσουν επιτροπές.
- Θα διεξάγουν έρευνες. - Κάτω το παλιό, ζήτω το νέο.
- Τι; - Αυτό είπα κι εγώ, Σαϊρίφη.
Κάνουν λόγο μέχρι και για εκλογές.
Εκλογές; Είναι παράλογο! Δεν θα το ανεχτώ!
Δε νομίζω ότι θα σας ρωτήσουν, Σαϊρίφη.
Μακρυμάλληδες, αχάριστοι, υποκινητές εξεγέρσεων...
Ποιος απ΄αυτούς θα βρει την τόλμη ν΄αμφισβητήσει την εξουσία μου;
Ποιος θα τολμήσει; Ποιος θα--
Ο Μπαρντ!...
Να το θυμάσαι...
Αυτός ο ταραξίας ο μαουνιέρης κρύβεται πίσω απ΄όλο αυτό.
Μη μ΄ακουμπήσεις!
Δεν τους είδες. Δεν ήρθαν ποτέ εδώ.
Τα ψάρια σου τα χαρίζω.
Ακολουθείστε με.
Μπαμπά! Το σπίτι μας παρακολουθείται.
Πείτε στον αφέντη σας ότι σχόλασα για σήμερα.
Πατέρα!
- Πού ήσουν; - Πατέρα, ήρθες επιτέλους! Ανησύχησα!
Όλα καλά. Μπέιν, φέρε τους μέσα.
Αν πεις σε κανέναν για αυτό, θα σου ξεριζώσω τα χέρια!
Παράτα με!
Από τις σκάλες!
Μπαμπά, γιατί βγαίνουν Νάνοι απ΄την τουαλέτα μας;
Θα μας φέρουν καλοτυχία;
Δεν είναι κι ό,τι καλύτερο, αλλά θα σας κρατήσουν ζεστούς.
Ευχαριστώ.
Το Ανεμότοξο των Νάνων!...
Φαίνεσαι λες και είδες φάντασμα.
Αυτό ακριβώς είδε.
Την τελευταία φορά που είδαμε ένα τέτοιο όπλο...
...μια πόλη φλεγόταν.
Ήταν η μέρα που ήρθε ο δράκος.
Η μέρα που ο Νοσφιστής κατέστρεψε το Ντέιλ.
Ο Γκίριον, ο άρχοντας της πόλης...
...συγκέντρωσε τους τοξότες του κι έριξαν τα πύρινα βέλη τους προς το θηρίο.
Το δέρμα του δράκου, όμως, είναι σκληρό.
Σκληρότερο από την ισχυρότερη πανοπλία.
Μόνο ένα μαύρο βέλος, ριγμένο από Ανεμό- τοξο, μπορούσε να διαπεράσει το δέρμα του.
Ελάχιστα τέτοια βέλη έχουν φτιαχτεί.
Tα μαύρα βέλη σώνονταν, και ο Γκίριον έκανε την απέλπιδα επίθεσή του.
Αν είχε άνδρες εκείνη τη μέρα, πολλά θα ήταν διαφορετικά...
Μιλάς σαν να ήσουν εκεί.
Όλοι οι Νάνοι γνωρίζουν την ιστορία.
Μάθε, λοιπόν, ότι ένα βέλος του Γκίριον βρήκε τον δράκο.
Αφαίρεσε μία φολίδα κάτω απ΄το αριστερό φτερό του.
Άλλη μία βολή και θα είχε σκοτώσει το θηρίο.
Είναι απλά μια μυθιστορία, παλικάρι μου, τίποτα περισσότερο.
Σου δώσαμε χρήματα. Πού είναι τα όπλα;
Περιμένετε εδώ.
Αύριο είναι η τελευταία μέρα του Φθινοπώρου.
Η Ημέρα του Ντούριν τελειώνει το μεθεπόμενο πρωινό. Πρέπει να φτάσουμε στο Βουνό νωρίτερα.
Κι αν δεν τα καταφέρουμε; Αν δε μπορέσουμε να βρούμε την κρυφή είσοδο μέχρι τη δύση;
Τότε, το ταξίδι μας ήταν μάταιο.
Τι είναι αυτό;
Φτιαγμένο από παλιό αλιευτικό καμάκι.
- Και αυτό; - Τροποποιημένο από σφυρί σιδηρουργού.
Είναι βαριά στα χέρια, πράγματι, αλλά...
...για την προστασία της ζωής σας, είναι καλύτερα απ΄το τίποτα.
Σε πληρώσαμε για όπλα. Σπαθιά και τσεκούρια σφυρηλατημένα από χάλυβα!
Αυτά είναι για γέλια!
Δεν πρόκειται να βρείτε καλύτερα, παρά μόνο στο οπλοπωλείο της πόλης.
Όλα τα χαλύβδινα όπλα βρίσκονται κλειδωμένα εκεί.
Θόριν... και με αυτά μπορούμε να καταφέρουμε τον σκοπό μας.
Έχω πολεμήσει και με λιγότερα όπλα. Το ίδιο κι εσύ.
- Λέω να φύγουμε τώρα. - Δεν θα πάτε πουθενά!
Τι είπες;
Παρακολουθούν κατάσκοποι το σπίτι μου, και πιθανώς κάθε σκύλο και λύκο της πόλης.
Καλύτερα να περιμένετε μέχρι το σούρουπο.
"Θόριν";...
Πατέρα;
Μην τους αφήσεις να φύγουν.
Νόμιζα ότι ήσουν Ορκ.
Αν ήμουν Ορκ...
...θα ήσουν νεκρή.
Ταούριελ, δε μπορείς να κυνηγήσεις 30 Ορκ μόνη σου.
Μα δεν είμαι μόνη μου.
Ήξερες ότι θα ερχόμουν.
Ο Βασιλιάς είναι οργισμένος, Ταούριελ. 600 χρόνια τώρα, ο πατέρας μου σε προστάτευε.
Είχες την εύνοιά του. Αψήφησες τις εντολές του.
Πρόδωσες την εμπιστοσύνη του.
Γύρνα πίσω μαζί μου.
- Θα σε συγχωρέσει. - Εγώ, όμως, όχι.
Αν γυρίσω πίσω, δεν θα συγχωρέσω τον εαυτό μου.
Ο Βασιλιάς ποτέ δεν άφησε τα μιαρά Ορκ να μπουν στα εδάφη μας.
Παρ΄όλα αυτά, επιτρέπει στην αγέλη των Ορκ να περάσουν τα σύνορά μας...
...και να σκοτώσουν τους κρατούμενούς μας.
Δεν είναι δική μας μάχη.
Είναι και δική μας μάχη...
Δεν πρόκειται να τελειώσει εδώ. Με κάθε νίκη, το κακό θα μεγαλώνει.
Αν γίνει το θέλημα του πατέρα σου, δεν θα κάνουμε τίποτα.
Θα κρυβόμαστε πίσω απ΄τα τείχη μας. Θα ζούμε μακριά από το φως.
Και θ΄αφήσουμε το σκότος να υπερισχύσει.
Δεν είμαστε μέρος αυτού του κόσμου;
Πες μου, πότε επιτρέψαμε στο κακό να γίνει πιο ισχυρό από εμάς;
Γεια σου, Μπαρντ. Τι έχεις να προσφέρεις;
Υπήρχε μια ταπισερί! Μια παλιά! Πού πήγε;
Ποια ταπισερί;
Αυτή εδώ.
Νάνοι ήταν, σας λέω. Εμφανίστηκαν απ΄το πουθενά.
Είχαν μακριές γενειάδες και άγρια μάτια. Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Τι δουλειά έχουν οι Νάνοι στην επαρχία μας;
- Είναι η προφητεία. - Ποια προφητεία;
Η προφητεία του Βιβλίου του Ντούριν.
Προφητεία;
Προφητεία...
Τα όνειρά μας θα βγουν αληθινά.
Τεράστια δώματα γεμάτα θησαυρούς!
Μπορεί να΄ναι αλήθεια;
Επέστρεψε ο Άρχοντας της Ασημένιας Πηγής;
Ο Άρχοντας της Ασημένιας Πηγής... Ο Βασιλιάς της Σμιλευμένης Λίθου...
Ο Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό.
Θα επιστρέψει στο σπίτι του.
"Και οι καμπάνες θα ηχήσουν με χαρά στο γυρισμό του Βουνίσιου Βασιλιά"...
..."όλα, όμως, θα πέσουν λυπηρά, και η λίμνη θα λάμψει στην πυρά."
Μπαμπά, προσπάθησα να τους σταματήσω.
Πόση ώρα έχουν φύγει;
- Βλέπεις τίποτα; - Κάνε ησυχία!
Μόλις πάρουμε τα όπλα, ξεκινάμε κατευθείαν για το βουνό.
Πάμε!
Ο επόμενος.
- Είσαι καλά; - Τα καταφέρνω.
Άντε να φεύγουμε από ΄δώ.
Τρέξτε!
Σήκω όρθιος!
Τι συμβαίνει;
- Τους πιάσαμε να κλέβουν όπλα, Σαϊρίφη. - Εχθροί της πόλης, λοιπόν.
Πρόκειται για ένα μάτσο μισθοφόρων και τίποτα περισσότερο, κύριε.
Κλείσε το στόμα σου!
Δεν ξέρεις σε ποιον μιλάς!
Αυτός δεν είναι ένας κοινός κακοποιός. Αυτός είναι ο Θόριν.
Ο γιος του Θρέιν, γιου του Θρορ!
Είμαστε οι Νάνοι της Έρεμπορ.
Ήρθαμε να πάρουμε πίσω τη πατρίδα μας.
Θυμάμαι αυτή την πόλη στις ένδοξες μέρες του παρελθόντος.
Στόλοι καραβιών αγκυροβολούσαν στο λιμάνι της, γεμάτα μετάξι και πολύτιμα πετράδια.
Αυτή δεν είναι μια παρατημένη πόλη πάνω σε μια λίμνη.
Αυτή η πόλη ήταν το κέντρο όλου του εμπορίου του Βορρά!
Θα φροντίσω να επιστρέψουν εκείνες οι μέρες.
Θα επαναθέσω σε λειτουργία τα μεγάλα Χυτήρια των Νάνων...
...και θα σας φέρνω περίσσια πλούτη κι αγαθά για άλλη μια φορά, από τα δώματα της Έρεμπορ!
Θάνατο! Αυτό θα μας φέρεις...
Φωτιά δράκου και καταστροφή.
Αν ξυπνήσεις το θηρίο, θα μας καταστρέψει όλους.
Μπορείτε να ακούσετε αυτόν τον επικριτή...
...αλλά ένα σας υπόσχομαι...
Αν τα καταφέρουμε, θα μοιραστούμε όλοι μας τον πλούτο του Βουνού.
Θα έχετε αρκετό χρυσό για να ξαναχτίσετε την Έσγκαροθ δέκα φορές!
Ακούστε με όλοι σας!
Πρέπει να με ακούσετε! Ξεχάσατε τι συνέβη στο Ντέιλ;
Ξεχάσατε αυτούς που έχασαν τη ζωή τους στην πύρινη καταιγίδα;
Και για ποιο λόγο;
Για τη τυφλή φιλοδοξία ενός Βασιλιά του Βουνού...
...κυριευμένου από τόση απληστία, που έβλεπε μόνο τον δικό του πόθο!
Μη βιάζεται κανείς σας να ρίξει ευθύνες.
Μην ξεχνάτε, ότι ο Γκίριον, ο Άρχοντας του Ντέιλ...
...ο δικός σου πρόγονος, ήταν αυτός που απέτυχε να σκοτώσει το θηρίο.
Αυτό είναι αλήθεια, Σαϊρίφη. Όλοι γνωρίζουμε την ιστορία.
Έριχνε το ένα βέλος μετά το άλλο. Και συνεχώς αστοχούσε.
Δεν έχεις κανένα δικαίωμα.
Κανένα δικαίωμα να εισέλθεις σε αυτό το βουνό.
Μόνο εγώ έχω το δικαίωμα.
Απευθύνομαι στον αφέντη του λαού της Λιμνούπολης.
Θέλετε να εκπληρωθεί η προφητεία;
Θέλετε... να μοιραστούμε τον πλούτο του λαού μου;
Τι λέτε;
Σου λέω...
Καλώς ήρθες!
Καλώς ήρθες, Βασιλιά Κάτω από το Βουνό!
Είμαστε κατά ένας λιγότεροι. Πού είναι ο Μπόφουρ;
Αφού δεν ήρθε, θα τον αφήσουμε πίσω.
Πρέπει, εάν θέλουμε να βρούμε την είσοδο πριν το ηλιοβασίλεμα.
Δεν έχουμε ώρα για άλλες καθυστερήσεις.
Όχι εσύ.
Πρέπει να ταξιδέψουμε γρήγορα. Εσύ θα μας καθυστερήσεις.
Τι είναι αυτά που λες; Θα έρθω μαζί σας.
Όχι.
Θέλω να είμαι παρών στο άνοιγμα της πόρτας.
Όταν θα βλέπουμε πρώτη φορά τις αίθουσες των Πατέρων μας.
Κίλι... μείνε εδώ.
Ξεκουράσου. Έλα να μας βρεις όταν θα΄χεις γίνει καλά.
Θα μείνω μαζί του. Το καθήκον μου είναι με τους τραυματίες.
Εντάξει.
Όλοι μας μεγαλώσαμε με ιστορίες του Βουνού. Ιστορίες που εσύ μας διηγούσες.
Δε μπορείς να του το στερήσεις.
- Φίλι! - Θα τον κουβαλήσω αν χρειαστεί!
Κάποια μέρα, θα γίνεις βασιλιάς και θα καταλάβεις...
Δε μπορώ να ρισκάρω την τύχη αυτής της αποστολής για χάρη ενός Νάνου.
Κι ας είναι συγγενής μου...
Ανοησίες.
Φίλι, μη φέρεσαι ανόητα. Ανήκεις στην συντροφιά.
Ανήκω στον αδελφό μου.
Μα τη γενειάδα μου! Ήρθε η ώρα;
...θα φέρουν πλούτη σε όλους!
- Χάσατε κι εσείς τη βάρκα; - Κίλι!
Όχι. Τέλος οι Νάνοι. Φύγετε!
Σε παρακαλώ, δεν θα μας βοηθήσει κανείς. Ο Κίλι είναι άρρωστος.
Είναι πολύ άρρωστος.
- Ποιο είναι αυτό το μέρος; - Η πάλαι ποτέ πόλη του Ντέιλ.
Τώρα, είναι μόνο ερείπια.
Η ερήμωση του Νοσφιστή.
Πλησιάζει μεσημέρι...
Πρέπει να βρούμε την κρυφή είσοδο πριν το ηλιοβασίλεμα.
- Από ΄δώ. - Στάσου! Εδώ δεν είναι το σημείο συνάντησης;
Ο Γκάνταλφ είπε να τον περιμένουμε εδώ.
Τον βλέπεις πουθενά; Δεν έχουμε χρόνο να περιμένουμε τον Μάγο.
Συνεχίζουμε μόνοι μας. Πάμε!
Ντολ Γκουλντούρ... Ο λόφος της Μαγείας.
Φαίνεται πλήρως εγκαταλελειμμένος.
Όπως έπρεπε να είναι.
Ένα ξόρκι απόκρυψης πλανάται σε αυτό το μέρος.
Που σημαίνει ότι ο εχθρός μας δεν είναι ακόμα έτοιμος να κάνει την εμφάνισή του.
Δεν έχει ανακτήσει πλήρως τις δυνάμεις του.
Ράνταγκαστ, θέλω να μηνύσεις στη Λαίδη Γκαλάντριελ...
...ότι πρέπει να τον αναγκάσουμε να εμφανιστεί.
- Τι εννοείς; - Θα εισέλθω μόνος μου.
Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να με ακολουθήσεις.
- Έχω το λόγο σου; - Ναι, ναι, ναι...
Στάσου, Γκάνταλφ!
Αν είναι παγίδα;
Φύγε και μην επιστρέψεις ποτέ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι παγίδα.
Κακό, που παραμονεύεις εδώ...
...σε διατάζω να φανερωθείς!
Σε διατάζω να αποκαλυφθείς!
Ήρθε ο Μάγος.
Λύνει το ξόρκι... Θα μας βρει!
Ναι... θα μας βρει.
- Βρήκατε κάτι; - Τίποτα!
Αν ο χάρτης είναι αληθινός, η κρυφή είσοδος είναι ακριβώς από πάνω μας.
Εκεί πάνω!
Έχεις καλό μάτι, αφέντη Μπάγκινς.
Εδώ πρέπει να είναι.
Η κρυφή είσοδος.
Όλοι όσοι μας αμφισβήτησαν, θα θυμούνται καλά αυτή τη μέρα!
Έχουμε κλειδί.
Αυτό σημαίνει ότι κάπου... υπάρχει μία κλειδαρότρυπα.
"Το τελευταίο φως της Ημέρας του Ντούριν"...
..."θα λάμψει πάνω στην κλειδαρότρυπα."
Νόρι!
Το φως χάνεται. Ελάτε!
Μην κάνεις θόρυβο. Χτυπάς και δεν ακούω τίποτα!
Θα τη βρω.
Δεν είναι εδώ!
Σπάστε το βράχο!
Χάνουμε το φως...
Είναι ανώφελο. Η είσοδος είναι σφραγισμένη.
Δεν θ΄ανοίξει δια της βίας.
Είναι κλεισμένη με ισχυρά μάγια.
Όχι!
"Το τελευταίο φως της Ημέρας του Ντούριν"...
..."θα λάμψει πάνω στην κλειδαρότρυπα."
Αυτό γράφει εδώ.
Μας διέφυγε κάτι;
Τι μας διέφυγε;
- Μπάλιν; - Χάσαμε το φως...
Δεν υπάρχει κάτι άλλο να κάνουμε.
Είχαμε μόνο μία ευκαιρία.
Πάμε, λεβέντες. Τελείωσε.
- Περιμένετε λίγο... - Είναι πλέον αργά.
Πού πάνε;
Μην εγκαταλείπετε τώρα!
Θόριν...
Μην εγκαταλείπεις τώρα...
"Στάσου δίπλα στη γκρίζα πέτρα."
"Όταν η τσίχλα αρχίσει και χτυπά."
"Ο ήλιος που δύει."
"Το τελευταίο φως της Ημέρας του Ντούριν, θα λάμψει"...
Το τελευταίο φως.
Τελευταίο φως...
Το τελευταίο--
Η κλειδαρότρυπα!
Γυρίστε πίσω! Γυρίστε πίσω!
Είναι το φως του φεγγαριού! Το τελευταίο φεγγάρι του Φθινοπώρου!
Πού είναι; Πού είναι το κλειδί; Πού είναι το...;
Κάπου εδώ ήταν...
Ήταν ακριβώς...
- Η Έρεμπορ!... - Θόριν...
Τους ξέρω αυτούς τους τοίχους...
Αυτούς τους διαδρόμους...
Αυτή την πέτρα.
Τα θυμάσαι, Μπάλιν;
Δώματα γεμάτα χρυσό φως.
Τα θυμάμαι...
"Εδώ βρίσκεται το έβδομο βασίλειο της γενιάς του Ντούριν."
"Είθε η Καρδιά του Βουνού να ενώσει όλους τους Νάνους, προς υπεράσπιση αυτού του οίκου."
Ο Θρόνος του Βασιλιά.
Κι αυτό τι είναι, πάνω απ΄τον θρόνο;
Ο Ακρόλιθος.
"Ακρόλιθος".
- Και τι είναι αυτό; - Αυτό...
...αφέντη διαρρήκτη... είναι ο λόγος που βρίσκεσαι εδώ.
- Δε μπορείς να κάνεις τίποτα; - Χρειάζομαι βότανα για να ρίξω τον πυρετό.
Βάλσαμο. Αυτό κάτι πρέπει να κάνει...
Δεν θα βοηθήσει καθόλου. Μήπως έχεις βασιλόχορτο;
Όχι, αυτό είναι χόρτο. Ταΐζουμε τους χοίρους μ΄αυτό.
Χοίροι; Χόρτο...
Σωστά.
Μην κουνηθείς.
Θέλεις να βρω ένα πετράδι;
Ένα μεγάλο, λευκό πετράδι. Ναι.
Μονάχα αυτό; Φαντάζομαι ότι πρέπει να υπάρχουν πολλά εκεί κάτω.
Υπάρχει μονάχα ένας Ακρόλιθος.
Θα το αναγνωρίσεις όταν το δεις.
Μάλιστα.
Για να΄μαι ειλικρινής, παλικάρι μου...
...δεν ξέρω τι θα βρεις εκεί κάτω.
Αν δεν θέλεις να πας, είναι κατανοητό. Δεν τίθεται θέμα τιμής.
Όχι, Μπάλιν... Υποσχέθηκα ότι θα το κάνω.
Και πιστεύω ότι πρέπει να προσπαθήσω.
Δε παύει ποτέ να με εκπλήσσει...
- Ποιο; - Το θάρρος των Χόμπιτ.
Πήγαινε, λοιπόν.
Με όση περισσότερη τύχη μπορείς να συγκεντρώσεις.
Στάσου, Μπίλμπο...
Αν υπάρχει όντως ένας...
...ζωντανός δράκος εκεί κάτω...
...μην τον ξυπνήσεις.
Ήρθες πολύ αργά, Μάγε!
Έχει τελειώσει.
Πού είναι ο αφέντης σου;
Πού είναι;!
Είναι παντού...
Είμαστε λεγεώνα!
Όλα τέλειωσαν.
Πιάστε τον.
Δεν υπάρχει κανένα φως, Μάγε...
...που να μπορεί να νικήσει το σκότος.
Σάουρον...
Αυτό είναι;
Δεν είναι αυτό.
Ακρόλιθος...
Ένα μεγάλο, λευκό πετράδι...
Ψύλλος στ΄άχυρα...
Λοιπόν... κλέφτη...
...σε οσμίζομαι. Ακούω την ανάσα σου.
Νιώθω την αύρα σου.
Πού είσαι;
Έλα... μη ντρέπεσαι.
Φανερώσου.
Υπάρχει κάτι σ΄εσένα...
Κάτι που κουβαλάς...
Κάτι φτιαγμένο από χρυσό.
Αλλά μακράν...
...πολυτιμότερο.
Να΄σαι, λοιπόν, σκιώδη κλέφτη.
Δεν ήρθα να κλέψω από σένα...
...ω, αφάνταστα πλούσιε Νοσφιστή.
Απλώς ήθελα να ατενίσω την μεγαλοπρέπειά σου.
Να δω αν πράγματι είσαι τόσο σπουδαίος, όπως λένε οι αρχαίοι θρύλοι.
Δεν τους πίστευα.
Τώρα τους πιστεύεις;
Αφάνταστα.
Οι ιστορίες και τα τραγούδια...
...ωχριούν μπρος στη πελωριότητά σου, ω Νοσφιστή...
...Τρισμέγιστε.
Νομίζεις ότι η κολακεία θα σε κρατήσει ζωντανό;
- Όχι. - Πράγματι!
Δείχνεις ότι ξέρεις το όνομά μου...
...αλλά εγώ δε θυμάμαι να έχω μυρίσει ποτέ το είδος σου.
Ποιος είσαι και από πού έρχεσαι...
...αν μου επιτρέπεις;
- Έρχομαι από Κάτω απ΄το Λόφο. - Κάτω απ΄το Λόφο;
Και το μονοπάτι μου με οδήγησε να διαβώ βουνά και λαγκάδια.
Και...
...μέσω του αέρα. Είμαι αυτός που περπατά αθέατος.
Εντυπωσιακό... Τι άλλο ισχυρίζεσαι ότι είσαι;
Είμαι...
...καλότυχος...
- Γριφοθέτης... - Ωραίοι τίτλοι.
Συνέχισε!
- Καβαλάρης βαρελιών. - Βαρέλια;
Ενδιαφέρον...
Και οι μικροί φίλοι σου; Οι Νάνοι;
Πού κρύβονται;
Νάνοι; Όχι...
Δεν υπάρχουν Νάνοι εδώ. Λάθος κατάλαβες.
Δε νομίζω... καβαλάρη βαρελιών.
Σ΄έστειλαν εδώ να κάνεις τη βρωμοδουλειά τους...
...ενώ εκείνοι παραμονεύουν απ΄έξω.
Ειλικρινά. Κάνεις λάθος, ω Νοσφιστή...
...τρανέ και μέγιστε καταστροφέα.
Έχεις καλούς τρόπους για κλέφτης...
...και ψεύτης!
Ξέρω τη μυρωδιά και τη γεύση ενός Νάνου.
Δεν υπάρχει καλύτερη.
Είναι ο χρυσός. Τους προσελκύουν τα πλούτη...
...όπως τις μύγες η νεκρή σάρκα.
Είχες την εντύπωση ότι δε γνώριζα πως θα έρθει αυτή η μέρα;
Ότι μια ομάδα Νάνων, θα επέστρεφε έρποντας στο Βουνό;
- Σεισμός ήταν αυτός; - Αυτός, φίλε μου...
...ήταν ο δράκος.
- Μπαμπά; - Έρχεται από το Βουνό.
Πρέπει να φύγετε.
Πάρε τα παιδιά σου και φύγετε από ΄δώ.
Και πού να πάμε;
Δεν έχουμε πού να πάμε.
Θα πεθάνουμε, μπαμπά;
- Όχι, αγάπη μου. - Ο δράκος... θα μας σκοτώσει.
Όχι, αν τον σκοτώσω εγώ πρώτος.
Ο Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό είναι νεκρός.
Εγώ πήρα τον θρόνο του...
...κι έφαγα το λαό του, όπως ο λύκος τρώει τα πρόβατα.
Σκοτώνω όπου θέλω, όποτε θέλω.
Η "πανοπλία" μου είναι αδιαπέραστη.
Καμία λεπίδα δε μπορεί να με τρυπήσει!
- Εντάξει! - Μαύρο βέλος;
- Γιατί δε μου το είπες; - Επειδή δεν έπρεπε να ξέρεις.
Άκου προσεκτικά. Θέλω ν΄αποσπάσεις την προσοχή των φρουρών.
Μόλις ανέβω στην κορυφή του πύργου, θα βάλω το βέλος στο Ανεμότοξο.
Να΄τος! Φρουροί, πιάστε τον!
Γρήγορα! Εκεί κάτω! Πάμε!
Σταματήστε τον!
Πρόσεχέ το. Δεν πρέπει να το βρει κανείς.
- Θα τους αναλάβω εγώ. - Δε σ΄αφήνω μόνο σου! - Φύγε!
- Μπράγκα. - Συλλαμβάνεσαι. - Με ποια κατηγορία;
Όποια κατηγορία επιλέξει ο αφέντης.
- Τι θα γίνει με τον Μπίλμπο; - Δώστε του λίγο χρόνο ακόμη.
Για να καταφέρει τι; Να σκοτωθεί;
Φοβάσαι.
Ναι, φοβάμαι.
Φοβάμαι για σένα.
Μια αρρώστια απλώνεται πάνω απ΄αυτόν τον θησαυρό.
Μια αρρώστια, που οδήγησε τον παππού σου στην τρέλα.
Εγώ δεν είμαι ο παππούς μου.
Δεν είσαι ο εαυτός σου.
Ο Θόριν που ήξερα, δεν θα δίσταζε να μπει εκεί μέσα--
Δεν θα διακινδυνεύσω αυτή την αποστολή για τη ζωή ενός...
...διαρρήκτη.
Μπίλμπο. Το όνομά του είναι Μπίλμπο.
Ο Δρύασπις...
Αυτός ο βρωμερός σφετεριστής Νάνος.
Εκείνος σ΄έστειλε εδώ για τον Ακρόλιθο, έτσι δεν είναι;
Όχι, όχι... Δεν ξέρω τι εννοείς.
Μην προσπαθείς να το αρνηθείς.
Έχω καταλάβει τον δόλιο σκοπό του αρκετό καιρό πριν.
Αλλά δεν έχει σημασία. Η αποστολή του Δρύασπι...
...θα αποτύχει.
Το σκότος έρχεται...
Θα εξαπλωθεί σε κάθε γωνιά της Γης.
Σε χρησιμοποίησε, σκιώδη κλέφτη.
Ήσουν μονάχα ένα πιόνι για να πετύχει τον σκοπό του.
Ο δειλός Δρύασπις ζύγισε την αξία της ζωής σου...
...και βρήκε ότι δεν αξίζει τίποτα.
Όχι.
Λες ψέματα!
Τι σου υποσχέθηκε; Μερίδιο απ΄τον θησαυρό;
Λες και είναι δικός του.
Δεν θα επιτρέψω να πάρει ούτε ένα νόμισμα.
Ούτε ένα!
Τα δόντια μου είναι ξίφη...
...τα νύχια μου είναι δόρια.
Τα φτερά μου είναι τυφώνας!
Είναι αλήθεια, λοιπόν... Το μαύρο βέλος βρήκε τον στόχο του....
Τι είπες;
Είπα ότι... η φήμη σου είναι τεράστια, ω Τύραννε Νοσφιστή.
Ειλικρινά... δεν υπάρχει όμοιός σου...
...σ΄αυτή τη Γη.
Έχω σχεδόν μπει στον πειρασμό να σ΄αφήσω να τον πάρεις...
...μόνο και μόνο για να δω τον Δρύασπι να υποφέρει.
Να το βλέπω να τον καταστρέφει...
Να το βλέπω να διαφθείρει την καρδιά του...
...και να τον οδηγεί στην τρέλα!
Αλλά δε νομίζω ότι θα το κάνω.
Το παιχνίδι μας τελειώνει εδώ.
Πες μου, λοιπόν, κλέφτη...
...πώς επιλέγεις να πεθάνεις;
Μπα...
Μπαμπά, εσύ είσαι;
Πέσε κάτω!
Ο Δρύασπις έχει φύγει!
Οπισθοχώρηση! Ανασυνταχθείτε στη γέφυρα!
- Τα σκότωσες όλα! - Υπάρχουν κι άλλα.
Ταούριελ, έλα!
Τον χάνουμε!
Ταούριελ...
Άθελας... (ιαματικό βότανο της Μέσης Γης)
Άθελας...
Τι θα κάνεις;
Θα τον σώσω.
- Είσαι ζωντανός! - Όχι για πολύ ακόμα!
- Βρήκες τον Ακρόλιθο; - Έρχεται ο δράκος! - Τον Ακρόλιθο!
Τον βρήκες;
Ναι. Πρέπει να φύγουμε.
Θόριν...
Θόριν!
Θα σας κάψω!
Τρέξτε!
Έλα, Μπίλμπο!
Ελάτε!
Κρατήστε τον κάτω.
Τίλντα!
- Του ξεφύγαμε. - Όχι... Είναι πολύ έξυπνος.
- Προς τα πού πάμε τώρα; - Στη δυτική Αίθουσα των Φρουρών.
- Ίσως εκεί υπάρχει διέξοδος. - Είναι πάρα πολύ ψηλά.
- Δεν έχουμε καμία ελπίδα εκεί... - Είναι η μόνη μας ελπίδα!
Πρέπει να προσπαθήσουμε.
Ελάτε.
Έχω ακούσει ιστορίες για τα θαύματα των Ξωτικίσιων γιατροσοφιών.
Είχα το προνόμιο να είμαι μάρτυρας ενός εξ αυτών...
Ταούριελ...
Μην κινείσαι.
Δε μπορεί να είσαι εκείνη...
Εκείνη είναι μακριά.
Πάρα πολύ μακριά από μένα...
Περπατά στην αστροφεγγιά, σε έναν άλλο κόσμο.
Ήταν μονάχα ένα όνειρο.
Πιστεύεις ότι θα μπορούσε να με αγαπήσει;
Μείνετε κοντά.
Αυτό ήταν, λοιπόν. Δεν υπάρχει διέξοδος.
Οι τελευταίοι της φυλής μας...
Πρέπει να ήρθαν εδώ...
...ελπίζοντας ότι υπάρχει ελπίδα.
Μπορούμε να προσπαθήσουμε να φτάσουμε στα Ορυχεία.
Μπορεί να αντέξουμε μερικές μέρες.
Όχι...
Δεν θα πεθάνω κατ΄αυτό τον τρόπο.
Σαν δειλός.
Να ασφυκτιώ για μία ανάσα.
- Θα πάμε στα Χυτήρια. - Θα μας δει. Σίγουρος θάνατος.
- Όχι, αν χωριστούμε. - Θόριν...
...δεν θα τα καταφέρουμε. - Κάποιοι από εμάς, μπορεί.
Οδηγήστε τον στο οχυρό.
Πρέπει να σκοτώσουμε τον δράκο.
Αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να κάψουμε το μέρος...
...τότε ας καούμε όλοι μαζί!
Από ΄δώ.
Βάλτε το στα πόδια... Τρέξτε!
Τρέξτε να σωθείτε!
Δε μπορείτε να κρυφτείτε πουθενά.
Πίσω σου!
Τρέξτε!
Έι! Εδώ είμαστε!
Τρέχα!
Μηνύστε στη Ντολ Γκουλντούρ...
...ότι ο Δρύασπις έφτασε στο Βουνό της Έρεμπορ!
Πηγαίνετε!
Εσείς! Ελάτε μαζί μου.
Από ΄δώ είναι! Ελάτε!
Θόριν!
Ακολούθα τον Μπάλιν!
- Θόριν... - Έλα!
Θόριν!
Κρατήσου γερά!
Πάμε!
Το σχέδιο δεν θα πετύχει. Οι υψικάμινοι είναι εντελώς παγωμένες.
Έχει δίκιο. Δεν έχουμε τόσο ισχυρή φλόγα για ν΄ανάψουμε τους κλίβανους.
Ποιος είπε ότι δεν έχουμε;...
Δεν πίστευα ότι θα σε ξεγελούσαμε τόσο εύκολα!
Έγινες αργός και χοντρός.
Ξεμωράθηκες...
...γυμνοσάλιαγκα!
Καλυφθείτε!
Μπόμπουρ, ξεκίνα τους φυσητήρες! Γρήγορα!
Μπίλμπο, ανέβα εκεί πάνω!
Μόλις σου πω, σήκωσε τον μοχλό.
Μπάλιν, θυμάσαι πώς φτιάχνεις το μίγμα εκρηκτικής φλόγας;
Ναι, θα το φτιάξω στο άψε-σβήσε. Ελάτε!
Δεν έχουμε και πολύ χρόνο...
Δώστε του το θειάφι! Πιστεύω να ξέρεις τι κάνεις!
Τελειώνετε!
Λίγο απ΄αυτό, και λίγο απ΄αυτό. Έτοιμο.
Τώρα!
Οδηγήστε τον στο Μουσείο των Βασιλέων.
Συνέχισε, Μπίλμπο! Τρέξε!
Νομίζεις ότι μπορείς να με ξεγελάσεις... καβαλάρη βαρελιών;
Έχεις έρθει από την Λιμνούπολη.
Πρόκειται για κάποια σκευωρία των βρωμερών Νάνων...
...κι εκείνων των άθλιων εμπόρων της Λιμνούπολης.
Αυτοί οι δειλοί κλαψιάρηδες με τα μεγάλα τόξα τους...
...και τα μαύρα βέλη τους.
Ίσως ήρθε ο καιρός να τους κάνω μια επίσκεψη!
Ωχ, όχι...
Δεν φταίνε αυτοί. Στάσου!
Δε μπορείς να πας στη Λιμνούπολη!
Νοιάζεσαι γι΄αυτούς, έτσι δεν είναι;
Ωραία. Τότε, θα τους δεις να πεθαίνουν!
Εδώ είμαι!
Ανόητο σκουλήκι!
Εσύ...
Θα πάρω πίσω αυτό που έκλεψες.
Δεν πρόκειται να πάρεις τίποτα από εμένα...
...Νάνε!
Εγώ θανάτωσα τους πάλαι ποτέ μαχητές σας.
Εγώ διαπότισα τρόμο στις καρδιές των ανθρώπων.
Εγώ είμαι Βασιλιάς Κάτω από το Βουνό!
Αυτό δεν είναι δικό σου βασίλειο!
Αυτά είναι εδάφη των Νάνων, αυτό είναι χρυσάφι των Νάνων...
...και θα πάρουμε την εκδίκησή μας.
Ετοιμάσου να πεθάνεις!
Εκδίκηση! Εκδίκηση!
Θα σας δείξω εγώ τι θα πει εκδίκηση!
Ακούστε με! Δεν ξέρετε τι έρχεται;
Είμαι φωτιά.
Είμαι...
...ο θάνατος!
Τι κάναμε;...
«Μετάφραση/Υποτιτλισμός» ••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ ••• °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
Αυτό που σπανίως αναφέρεται σε άρθρα σχετικά με τον Τ.Ρ.Ρ. Tόλκιν είναι ότι ο συγγραφέας, εκτός των άλλων, είχε επηρεαστεί βαθύτατα από τον Ελληνικό πολιτισμό.
Αν αναλογιστούμε ότι η Ελληνική γλώσσα είναι η πλουσιότερη στον κόσμο (μιλάμε για 4 εκατ. περίπου λέξεις, εκ των οποίων το 95% είναι πρωτογενείς και όχι παράγωγα, εν συγκρίσει με τη Λατινική γλώσσα και τα παράγωγά της, που απαρτίζεται από 700 χιλιάδες περίπου λέξεις συνολικά, εκ των οποίων το 70% έχουν ελληνική ρίζα),
τότε καταλαβαίνουμε ότι ο Τόλκιν για να αποδώσει τον πολιτισμό των λαών-φυλών που εμπνεύστηκε, θα έπρεπε να δημιουργήσει νέες γλώσσες πέραν της χρήσεως της Αγγλοσαξωνικής. Όσον αφορά δε τους θρύλους που αποτέλεσαν τη βάση για το έργο του, όπως έχει πει κι ο ίδιος, επειδή αυθεντική μυθολογία της Βρετανίας δεν υπάρχει, παρά προέρχεται από άλλες ευρω- παϊκές χώρες, αναγκαστικά έπρεπε να ανατρέξει σε έτερους λαούς και πολιτισμούς.
Το νόημα απ΄όλα αυτά είναι το εξής: ότι το μεγαλείο του λόγιου Τόλκιν δε μπορούσε να ανεχτεί τον περιορισμό του λεξιλογίου και αναζήτησε νέες πηγές και παράγωγα έκφρασης. Βέβαια, δεν είναι για όλους εφικτό να δημιουργούν καινούργιες γλώσσες απ΄το πουθενά, σίγουρα όμως η μελέτη του πλούτου της γλώσσας των προγόνων μας, θα μας θύμιζε έννοιες και νοήματα που έχουν λησμονηθεί εδώ και πολύ καιρό...
••• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ •••